Uw winkelwagen
Uw winkelwagentje bevat geen artikelen meer
Mexico and Cognac
Redactioneel - Geschiedenis - Handel - Frans-Mexicaanse betrekkingen
Mexico en de Cognac, 1826 a 2026
Twee eeuwen van handelaren, agenten, lokaal gebottelde imitaties en verdragen. Waarom de Charente altijd Mexico heeft opgezocht, waarom Mexico altijd ruimte heeft gemaakt voor de Charente en wat de overeenkomst tussen de EU en Mexico van 22 mei 2026 toevoegt aan een record dat begon in 1826.
Door Max von Olfers. Mei 2026.
Een persoonlijke noot van de auteur. Ik heb een speciale reden om dit verhaal te willen vertellen. Mijn moeder werd geboren in Mexico-Stad en bracht daar de eerste tien jaar van haar leven door, in de jaren 1950 en begin 1960, terwijl haar vader, mijn grootvader van moederskant, als ingenieur op het platteland een keramiekfabriek bouwde. Mijn grootvader van vaderskant verkocht, bijna in hetzelfde decennium, een deel van de familieboerderij in de buurt van Münster, Westfalen, om een gediversifieerde boerderij te kopen in de regio van Mexico Cognac, frankrijk: fruit en graan, varkens en koeien. La Charente en Mexico-Stad zijn in onze familie twee helften van dezelfde horizon.
Dit jaar, 2026, is het twee eeuwen geleden dat Frankrijk en Mexico hun eerste formele handelsbetrekkingen aangingen, in 1826. Op 22 mei 2026 ondertekenden de Europese Unie en Mexico in Brussel de gemoderniseerde algemene overeenkomst, het nieuwste verdrag in de lange reeks verdragen die de twee landen met elkaar verbindt. De tweehonderdste verjaardag leek mij het juiste moment om de lange geschiedenis van cognac en Mexico in één artikel samen te brengen. Wat volgt is wat ik heb gevonden.
- Maximaal
I. De Saltillo lade
Op de kade van Veracruz, ergens tussen 1880 en 1900, wordt een houten kist uitgeladen van een schip dat de Atlantische Oceaan overstak vanuit Bordeaux. Op het zegel op de zijkant staat Otard Dupuy & Co. Cognac, opgericht in 1795. De douaneaangifte, opgesteld in het Spaans, classificeert het als een droog goed voor levensmiddelen en kantines. Het papier dat op het deksel is gespijkerd geeft de eindbestemming aan: een naam die toen weinig bekend was buiten het noorden van Mexico, Dávila y Garza, Saltillo (Coahuila).
Die lade is anoniem in de wereldwijde geschiedenis van cognac. Er is geen vermelding in een archief van een maison voor, geen reclamecampagne waarin hij wordt genoemd. Het enige overgebleven spoor is het etiket, bewaard op papier, dat een eeuw later in onze eigen beeldbank verschijnt: een gekroond wapenschild, de naam van een Frans maison, het adres van een importeur uit Coahuila.
Het is het soort object dat, wanneer het wordt onderzocht, een veel langere geschiedenis opent: agenten en agentschappen, kantines en kruidenierswinkels, verdragen die in Parijs en Brussel werden ondertekend, flessen die in Veracruz aan land werden gebracht en per spoor naar het binnenland van Mexico werden vervoerd, merken die, lang voordat de moderne reclame-industrie was uitgevonden, leerden Mexico te zien als een land dat een permanente vertegenwoordiger verdiende.
Cognac en Mexico is in zekere zin een luxeverhaal. De diepere laag is echter mercantiel, niet esthetisch. De interessante vraag is niet hoe cognac in Mexico in de mode raakte, hoewel we daar nog op terug zullen komen, maar hoe een klein product uit de Charente gedurende twee eeuwen structureel ingebed raakte in de Mexicaanse distributie, gewoonten en wetgeving, en wat elke opeenvolgende handelsovereenkomst van 1826 tot 22 mei 2026 met die structuur deed.
II. Handel vóór diplomatie: 1826, 1830 en 438 Franse tenten
Het Mexicaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken dateert het begin van de formele Frans-Mexicaanse handelsbetrekkingen in 1826, slechts vijf jaar nadat de Mexicaanse onafhankelijkheid een feit was. Frankrijk was nog niet klaar om de nieuwe republiek politiek te erkennen; dat zou pas in 1830 gebeuren, na de julirevolutie in Parijs. Maar al in 1826 was Parijs bereid een handelsagent naar Mexico te sturen en toestemming te geven voor de opening van een Mexicaans handelsagentschap in Frankrijk. De handel liep vier jaar voor op de diplomatie.
In de jaren 1830 domineerden Franse, Britse en Amerikaanse kooplieden de buitenlandse handel van Mexico volgens het handboek van de Mexicaanse ambassade in Frankrijk. Alleen Franse kooplieden 438 winkels opgericht in Mexico. Vierhonderdachtendertig Franse winkels op Mexicaanse bodem, minder dan een generatie na de onafhankelijkheid. De cognachandel bereikte geen lege markt. Hij kwam terecht in een Frans commercieel netwerk dat al bestond.
III. Oorlogen leggen de handel niet lang stil: 1838, 1861-1867, 1880
De 19e eeuw bood de relatie ook meerdere kansen om in te storten, maar geen van die kansen werd benut.
In 1838 werd de Taartoorlogen stuurde Franse oorlogsschepen naar Veracruz vanwege de commerciële claim van een kleine Franse bakker tegen de Mexicaanse regering. De marineactie was kort, het precedent was slecht. De SRE-bron merkt echter op dat de handel bleef functioneren tijdens het korte conflict en onmiddellijk daarna onveranderd werd hervat.
Het Tweede Franse Keizerrijk vormde toen de grootste uitdaging. In 1861 kwam de Franse interventie. In 1864 werd de Aartshertog Maximiliaan van Habsburg, franz Joseph, broer van de Oostenrijkse keizer Franz Joseph, arriveerde in Mexico onder de bescherming van Napoleon III en werd gekroond tot keizer van Mexico. Hij installeerde een keizerlijk hof in de Kasteel Chapultepec, hij organiseerde Franse banketten in de Mexicaanse hoofdstad en introduceerde in Mexico een Franse luxe die cognac op de keizerlijke tafel zette. Zelfs in de kronieken van zijn laatste gevangenschap in Querétaro in 1867, waar hij wachtte op het vuurpeloton, beschrijven verslagen Franse sterke drank als onderdeel van de dagelijkse routine van de gevangen keizer. Op 19 juni 1867 werd hij samen met de generaals Miramón en Mejía doodgeschoten. De Frans-Mexicaanse diplomatieke betrekkingen werden voor dertien jaar opgeschort. De handel stopte in die jaren niet helemaal, maar verliep via tussenpersonen.
De betrekkingen werden genormaliseerd in 1880. In de daaropvolgende twee decennia, zo vermeldt dezelfde SRE-bron, bereikten de bilaterale betrekkingen hoge normen op alle gebieden. Het was precies in die periode, van 1880 tot 1913, dat de Mexicaanse pers gevuld was met cognac.
IV. Het archief van de Mexicaanse pers, 1881 tot 1929: agenten, merken en adressen
De periode van 1880 tot 1913 is, in de Mexicaanse geschiedenis, het tijdperk van de PorfiriatoTijdens het lange presidentschap van Porfirio Díaz (1876 tot 1911), een uitgesproken francofiel, werd Mexico Stad herbouwd naar het beeld van het Parijs van de Belle Époque. Het resultaat was een hoofdstad met Franse boulevards, Franse etalages en Franse rituelen. De Paleis voor Schone Kunsten werd gebouwd aan de Avenida Juárez als eerbetoon aan de Opera van Parijs. De Palacio de Hierro, het warenhuis aan de Calle 5 de Mayo was gemodelleerd naar Le Bon Marché. De boulevards van Colonia Juárez werden de thuisbasis van een Mexicaanse elite die zich in Franse stijl kleedde, in Franse stijl at en, na het eten, in Franse stijl dronk. Cognac was in dit register het ritueel na het diner.
De Nationale digitale krantenbibliotheek van Mexico, het Mexicaanse nationale persarchief, is gecatalogiseerd, getranscribeerd en online openbaar gemaakt. Hierin vindt de geduldige historicus het soort bewijs dat de Saltillo lade niet kan vinden: gedateerde, ondertekende en nominale handelsdocumenten die specifieke cognachuizen koppelen aan specifieke Mexicaanse agenten in specifieke jaren.
1881. Bisquit Dubouché y Cía. kondigt op de pagina's van de Mexicaanse hoofdstad aan dat haar Enige agent en algemeen vertegenwoordiger voor de Mexicaanse Republiek is Federico Peiffer. De aankondiging is klein, bijna incidenteel. Het is ook het eerste formele bewijs dat we hebben van een maison de cognac die een Mexicaanse vertegenwoordiger bij naam noemt.
1885 a 1889. De advertenties van Bisquit Dubouché blijven op dezelfde manier benadrukken dat zowel Huis opgericht in 1819 als de Mexicaanse aanwezigheid van het merk. Herkomst en nabijheid, verkocht als één enkele belofte.
1892. Maison Hennessy, in Cognac, noteert wat het huis zelf de eerste formele Mexicaanse bestelling noemt: via een tussenpersoon in Bordeaux, Paul Boniface, 12 flessen en 24 halve flessen, in drie cognacstijlen. Een kleine zending. Ook een oprichtingsakte.
1895. Martell, de doyenne van de grote huizen van Cognac, gaat de bredere uitdaging aan. In de advertenties in de Mexicaanse pers van dat jaar staat duidelijk dat het merk de beste ter wereld en die is in alle supermarkten en kantines van de Republiek, via agenten E. Bayonne en later Bayonne en Comparot. De uitdrukking impliceert een uitgebreid, bijna alomtegenwoordig distributienetwerk in een land waar destijds ongeveer dertien miljoen mensen woonden.
Belle Époque, circa 1895 tot 1910. Maison A.E. Dor de Jarnac, het kleine maar gerespecteerde huis dat in 1858 werd opgericht en in 1889 een nieuwe naam kreeg onder Amédée Édouard Dor, bestelde in dezelfde periode een buitengewoon affiche voor Mexico-Stad. Op een diepzwarte achtergrond schijnt een gestileerde lamp met kap in rood, de naam Cognac DOR in groene Art Nouveau letters aan de binnenkant van de bol. Onderaan de poster, in strakke schreefletters: Vertegenwoordigd door de heer M. Cavaroc, 1A De San Agustín, n°23, in Mexico. Het adres in Mexico-Stad plaatst M. Cavaroc precies in het historische centrum, twee blokken verwijderd van de Zócalo. De poster is niet vertaald in het Spaans: het is een Franstalig object, geproduceerd voor een Mexicaanse markt die, in de elitekring waarvoor hij bestemd was, Frans las.
20 februari 1905. Een handgeschreven brief op briefpapier van Cognac Croizet, B. Léo Croizet de Saint-Même bij Cognac, werd die dag vanuit Mexico City verzonden door E. Vérand, Algemeen Agent voor de Republiek, Postbus 608, aan Kunkelmann & Co. van Reims. Vérand bevestigt een eerdere brief, voegt bestellingen nrs. 90 en 91 bij en vraagt de geadresseerde te tekenen op brieven betaalbaar binnen vijftien dagen via de Banco Nacional de México. Op het briefhoofd staan Croizets medailles van de Parijse wereldtentoonstelling van 1878 (eerste prijs gouden medaille) en het Amsterdamse erediploma. E. Vérand verzorgde zelf zowel de Cognac Croizet als Piper-Heidsieck champagne in Mexico, een veel voorkomend patroon in die periode: één agent in Mexico-Stad die een maison de cognac en een champagnehuis vertegenwoordigt.
Circa 1914. Een ander huis in de Charente, Falland en Co. van Jarnac, leidde zijn Mexicaanse distributie via R. Marure y Cía, Sucr. van Veracruz. Een bewaard gebleven reclame-enveloppe, verzegeld in Veracruz in het jaar van de korte bezetting van de haven door de Amerikaanse marine, duidt het huis in Veracruz aan als Enige importeurs, het heeft een klein gegraveerd vignet van een fles op de klep en draagt het drukkersmerk Welcome B. Arnaud of Lyon and Paris op de achterkant. Arnaud van Lyon en Parijs op de achterkant. De indeling is het standaardpatroon uit die tijd: een Frans maison, een Mexicaanse importeur, een exclusieve franchise.
Belle Époque, circa 1890 tot 1910. Een bewaard gebleven lithografisch etiket voor Cognac Supreme, geproduceerd door Louis O'Lanyer, Bordeaux-Cognac, gedrukt in het Spaans en versierd met gekruiste Franse en Mexicaanse vlaggen op de centrale cartouche. Het motto luidt probeer het en je zult overtuigd zijn, vraag altijd naar het universeel erkende merk. Aan de onderkant het merk van de drukker G. Chariol uit Bordeaux. Louis O'Lanyer is niet gedocumenteerd in de belangrijkste kronieken van de Cognac. De maison verdwijnt aan het begin van de 20e eeuw uit de handelsadministratie. Wat overblijft is het gedrukte papier, bewijs van het bredere netwerk van bourgeois-cognaise handelaren van het tweede niveau die, samen met de genoemde maisons, de Mexicaanse markt bevoorraadden onder Spaanstalige merken die specifiek gericht waren op Mexico tijdens de jaren van de Porfiriato.
1916. Twee getypte brieven zijn bewaard gebleven in de archieven van het cognachuis Lucien-Foucauld en Cie., beide verzonden vanuit Mexico Stad in de lente van 1916. De eerste, gedateerd 30 maart 1916, op briefpapier, luidt als volgt O.A. Carles, Mexico, D.F., postbus 968, zegt hij in het Frans: Ik zoek een mooi huis en Cognac, het bedrijf, hier niet vertegenwoordigd en in principe bereid om mij het monopolie voor Mexico te geven, als exclusieve koper voor mijn rekening. Met andere woorden: ik ben op zoek naar een goede Cognac, carles, hier niet vertegenwoordigd en in principe bereid om mij het monopolie voor Mexico toe te vertrouwen, als exclusieve koper voor eigen rekening. Carles vraagt om catalogi, prijzen, etiketmonsters en een proefbestelling, contant betaald via een Europese bank. De tweede brief, gedateerd 27 mei 1916, op hetzelfde briefhoofd, bevestigt het antwoord van Foucauld maar wijst erop dat een ander huis van Cognac heeft als eerste al voorwaarden aangeboden en Carles is daar in gesprek. De uitwisseling is klein. Het laat ook de bilaterale vraag zien: Mexicaanse kopers, niet alleen Franse verkopers, waren actief op zoek in de Charente.
1912 a 1913. Hennessy's vermelding in de Mexicaanse kranten toont een gevestigd algemeen agentschap in Mexico-Stad, Algemeen agentschap, Apartado 979, Mexico, hetzelfde Maison Hennessy dat in 1892 een proefbestelling van twaalf flessen had geplaatst, had nu een postbus en een aangestelde algemeen agent in de Mexicaanse hoofdstad. De interne gegevens van het huis schatten het Mexicaanse volume op ongeveer 50.400 flessen in 1914 en in 275.000 in 1921De Mexicaanse Revolutie: een vervijfvoudiging tijdens het meest turbulente decennium van de Mexicaanse Revolutie.
Circa 1929. Maison Courvoisier de Jarnac, de cognac van Napoleon, werd in Mexico aangeprezen via Signoret, Allegre y Cía, Het huis van vertrouwen, 3a Capuchinas No. 75, Mexico City, Apartado Postal 61, telefoon Ericsson 2-05-37 en Mexicana J 12-30. De handelsnaam van de inrichting, Naar de haven van Veracruz, verwijst naar de oorspronkelijke handelshaven. De Art Deco illustratie op de cover toont een heer in een smoking en een dame in een avondjurk in een Parijse etalage boven de Eiffeltoren, met de regel napoleons cognac, de beste in Frankrijk. Aan het eind van de jaren 1920 werd Courvoisier opgenomen in hetzelfde vocabulaire van Mexicaanse stedelijke luxe als Hennessy en Martell.
V. Het karteltijdperk, 1910 tot 1922: Otard onder de zee, Martell op de wereldbol
Tussen het algemene agentschap van Hennessy in 1912 en het Mexicaanse volume in 1921 ontdekte de Charente de grootschalige lithografische poster.
In 1910, Otard Dupuy en Co. opdracht gegeven voor wat nu een van 's werelds meest gereproduceerde cognacposters is van de Imprimerie Champenois in Parijs: een diepzeeduiker die flessen cognac uit een houten kist haalt die naar de zeebodem is gezonken. Achteraf gezien is het een onbedoeld zelfportret van de handel. De flessen Otard die in Saltillo aankwamen, reisden per schip. De poster, met zijn duiker, gaf de handel zijn eerste expliciete visuele embleem van de Atlantische oversteek.
Twaalf jaar later, in 1922, plaatste de Franse illustrator Jean d'Ylen drie engelen op de wereldbol voor Martell, die een fles van het merk vasthoudt tegen een middernachtblauwe lucht. De compositie is allegorisch, de geografie is letterlijk. In 1922 waren de nationale agenten van Martell in Mexico al bijna dertig jaar actief.
VI. Cognac in Mexicaanse koffie: 1918, de jaren 1930, 1937-1939
Buiten de eetzaal van Porfiriato, in de richting van de achterste toonbank.
In 1918 leert een advertentie in Mexico-Stad op de Avenida Juárez een nieuw cocktailvocabulaire: er wordt een Sidecar vermeld naast cognac, de eerste sporen van cognac in een herkenbaar modern Mexicaans barlexicon. Federico Gamboa, de dagboekschrijver van het diplomatieke Mexico, schrijft cognac en champagne. Rubén M. Campos, in De bar: het literaire leven in Mexico in 1900, plaatst de cognac in de bohemienscene van het fin-de-siècle Mexico City. Het literaire register is dun, maar niet afwezig.
Tegen de jaren 1930 wordt het bewijs visueel. Een bewaard gebleven ansichtkaart toont een Mexicaans etablissement, de Café San Diego. Achter de bar, tussen de flessen, staat een Hennessy duidelijk herkenbaar, naast een fles Gordon's gin. Tegen die tijd is cognac niet langer een aristocratische curiositeit van de eetzaal van de Porfiriato; het is een geaccepteerd lid van de stedelijke Mexicaanse drinkcultuur, niet opvallend of goedkoop, verkocht per glas in dezelfde ruimte als lokaal bier en geïmporteerde Engelse gin.
In de jaren 1920 en 1930 volgden cognacmerken de Mexicaanse menigte. Een foto van een arena van Mexico-stad, getiteld Stier komt Ring binnen, toont de burladero, de houten barrière waarachter de stierenvechters schuilen. Op het bord staan, naast Dufour de Bordeaux, Ron Bacardí, Anís del Mono en Cinza Vermouth, twee cognacnamen geschilderd: Cognac Bisquit y Cognac J. en F. Martell. Dezelfde huizen die advertenties plaatsten in de Diario del Hogar in 1895 kochten twee generaties later nog steeds de achterwand van de Mexicaanse zondagmiddag.
Zelfs het zachte toeristische randje van de Mexicaanse vrijetijdsbesteding heeft dezelfde woordenschat. Een ansichtkaart uit de jaren 1940 toont de drijvende tuinen van Xochimilco, ten zuiden van Mexico-Stad. De trajineras die toeristen langs de kanalen vervoeren zijn versierd met welkomstbogen in drie talen. Op een van de trajineras, geschilderd op de houten luifel en leesbaar vanaf honderd meter afstand, staan de woorden Cognac Hennessy. Het merkteken heeft de achtersteven van het schip bereikt.
De geschiedenis van Cognac Dellys (1935 tot 1939)
Van alle cognacnamen die naar Mexico reisden, laat Dellys het rijkste papierspoor achter. Het huis zelf was echt: Louis Dellys et Cie, met kantoren in de rue de Cracovie, Parijs, verkocht cognac onder het Dellys-label in een hoge Belle Époque-fles met schuine schouders, V.V.S.O.P., , Speciale reserve, met een kroontje op de hals en een rand van wijnbladeren op het etiket. Vanaf de late jaren 1930 werd Dellys geadverteerd in de Mexicaanse pers met expliciete taal over de Franse herkomst: de beste cognac, regio van Cognac, frankrijk, vergezeld van een gravure van de slanke fles en vier verkooppraatjes van één woord: leeftijd, zuiverheid, aroma, finesse. De advertentie uit 1939 is bewaard gebleven in Mexico's Hemeroteca Nacional Digital.
Tegen 1935 had Dellys voldoende volume in Mexico bereikt om een speciale verkoopvertegenwoordiger in Guadalajara te rechtvaardigen. Een bewaard gebleven reclame-enveloppe, verstuurd door Miguel Moragrega, Apartado Postal 399, Guadalajara, Jal., Méx., a Mr. Lic. Horacio Salazar, Av. Obregón 12, Hermosillo, Sonora, de Dellys fles staat in het rood op de voorkant en de slogan "Dellys" staat op de achterkant De beste Cognac onderaan. De envelop was zowel een poststuk als een marketingstuk.
Het verhaal van Dellys krijgt zijn vreemdste menselijke hoofdstuk in juli 1939, twee maanden na de aankondiging van de De beste Cognac in de Mexicaanse pers. Manuel Varela Sánder, geboren op 4 april 1913 in La Coruña, was een Spaanse republikeinse monteur en vakbondsactivist. Hij was lid van de UGT sinds 1929 en aangesloten bij de Communistische Partij sinds 1930. Na de val van Catalonië in februari 1939 stak Varela de Franse grens over bij Le Perthus, werd geïnterneerd in het concentratiekamp Argelès-sur-Mer en bracht nog meer maanden door in Perpignan en Parijs. Op 12 juni 1939 scheepte hij in de haven van Pauillac, in de Gironde, in op de stoomboot Ipanema, een van de schepen van de Mexicaanse humanitaire operatie SERE voor Spaanse Republikeinse ballingen. Hij ging van boord in Veracruz op 7 juli 1939. In Mexico Stad was zijn eerste betaalde baan als verkoopagent voor Cognac Dellys.
Het is het soort detail dat in geen enkel naslagwerk over cognac voorkomt. Een strijder uit de Spaanse Burgeroorlog, verbannen over de Atlantische Oceaan op een Mexicaans schip voor humanitaire operaties, gaat van boord in Veracruz, neemt de trein naar Mexico City en vindt zijn eerste betaalde baan als verkoper van Franse cognac aan een land dat nog niet de moeite had genomen om de naam wettelijk te beschermen. Het alcoholverdrag tussen de EU en Mexico uit 1997 was nog 58 jaar van ons verwijderd. La Charente huurde in 1939 gewoon iedereen in die de catalogus kon dragen.
Cognac Dellys overleefde als merk in geen enkele zichtbare vorm in de tweede helft van de 20e eeuw. Louis Dellys et Cie verdwijnt uit de Parijse handelsregisters; de fles V.V.S.O.P. een verzamelobject wordt. Wat overblijft is het documentaire spoor: een advertentie in een Mexicaanse krant in 1939, een envelop uit Guadalajara, een biografische vermelding van een Spaanse vluchteling in een Madrileens archief. Cognac is in dit verhaal het bindweefsel dat hen samenbindt.
Tussen 1937 en 1939, een kleiner en nu bijna vergeten merk, Cognac Dellys, geadverteerd in de Mexicaanse pers met expliciete taal van Franse oorsprong: regio van Cognac, frankrijk. De plot van de advertentie, in 1937, is niet langer wie Dellys is, maar waar Dellys vandaan komt. Aan het eind van de jaren 1930 was het woord Cognac in Mexico zijn moderne en exclusieve geografische betekenis had gekregen, enkele decennia voordat een verdrag in Brussel dit had ingehaald.
VII. Lokaal gebotteld, Franse naam: de cognacnaam in pre-AOC Mexico
Naast de geïmporteerde flessen uit de Charente ontwikkelde zich in Mexico zelf een hele parallelle categorie: plaatselijk gedistilleerde dranken die werden verkocht onder namen uit Frankrijk, en in een aantal gevallen rechtstreeks uit de Verenigde Staten Cognac.
Het duidelijkste voorbeeld staat in 7 Jesús María-brug, in het historische centrum van Mexico-Stad. Vanaf dat adres, in de late 19e en vroege 20e eeuw, Eduardo Noriega, opvolger van Alonso Noriega, verkocht een merk genaamd Cognac La Papelería. De reclamelitho is onmiskenbaar Belle Époque: een jonge vrouw in een vale jurk tegen rode gordijnen, het woord "Belle Époque", het woord "Belle Époque", het woord "Belle Époque" en het woord "Belle Époque" Cognac in uitgebreid blauw schrift bovenop. Alles in het visuele register suggereert geïmporteerde Franse cognac. Alles behalve één detail: de fles is gevuld in Mexico. De naam Cognac bleef in de laat-Porfiriatische Mexicaanse wetgeving een algemene aanduiding, geen beschermde oorsprongsbenaming. Eduardo Noriega kon het op een Mexicaans product drukken, en deed dat ook.
De Noriega-familie komt onder verschillende namen voor. Remigio Noriega verkocht Conac Rubi, Zeer Oude Brandewijn onder hetzelfde Mexicaanse commerciële netwerk. Op het label staat het woord Conac, zonder de g, en labelt het openlijk met Zeer Oude BrandyHet volgende is een oprechte erkenning dat de inhoud brandy was en dat de labelstijl Cognac was, in het Mexico van rond de eeuwwisseling, gewoon de manier waarop premium brandy werd aangeprezen.
Verder naar het zuiden, in Coatepec, Veracruz, ik was De mascotte, een klein eau-de-vie verkocht onder een Franstalig etiket, met een centraal ovaal portret van een jonge Belle Époque mascotte. De Mascot pretendeert niet cognac te zijn. Het pretendeert een Franse stijl te zijn, en in het Mexico van rond de eeuwwisseling was dat onderscheid meer een kwestie van notulen dan van regelgeving.
Samen documenteren deze drie labels iets dat de Cognac die ze zelf zelden vermelden in hun eigen persberichten: dat de Mexicaanse drankenmarkt rond de eeuwwisseling van de 20e eeuw decennialang twee producten verkocht met de naam Cognac. Het ene kwam uit de Charente, in vaten en via aangestelde agenten. De andere kwam van lokale Mexicaanse distilleerders, in Mexico City en Veracruz, op etiketten die de Franse spelling, de Franse taal en waar nodig de Franse naam zelf leenden. Het verdrag van 1997 heeft de bescherming van de Cognac in Mexico. Het maakte een einde aan een langdurig parallel systeem.
VIII. Vidaurreta, 1938: een Mexicaanse kunstenaar voor een Frans merk
De vreemdste commerciële bestelling in de lange geschiedenis van Frans-Mexicaanse cognac dateert uit 1938.
In een studio in Mexico-Stad, waarvan het exacte adres verloren is gegaan in de tijd, legt de Mexicaanse illustrator Valentín Vidaurreta de laatste hand aan een klein schilderij. Palmbomen, een Yucatecaanse hut, een jonge vrouw die uit een fles schenkt, drie soldaten die op de grond eromheen zitten. Langs één kant loopt een rand met Azteekse motieven in terracotta en oker. Onderaan staat een reclametekst in het Frans:
"Le peuple mexicain a pris les armes pour conquérir son indépendance. Tussen twee veldslagen in drinken soldaten en boeren een glas Hennessy cognac voor de toekomstige grootsheid van hun vrije land"
Dat betekent: Het Mexicaanse volk nam de wapens op om hun onafhankelijkheid te veroveren. Tussen twee veldslagen door heffen soldaten en boeren hun glas Hennessy cognac op de toekomstige grootsheid van hun vrije vaderland.
De kunstenaar is Mexicaans. Het merk is Frans. De afgebeelde historische scène is Mexicaans: de soldaten bij de Grito de Dolores, 1810. De drank in zijn glas is in deze versie Hennessy. In latere onafhankelijke geschriften wordt betwijfeld of de scène overeenkomt met een gedocumenteerde realiteit op het slagveld van 1810; vrijwel zeker is dat niet. Wat het schilderij in plaats daarvan documenteert is iets anders: een Frans huis, in 1938, dat een Mexicaanse kunstenaar betaalde om het moment van de Mexicaanse onafhankelijkheid uit te beelden op een manier die beide naties konden herkennen, en het te ondertekenen met een Frans gebed over cognac Hennessy y de toekomstige grootsheid van ons vrije vaderland.
Cognac kwam niet langer gewoon naar Mexico. Tegen die tijd maakte het deel uit van de manier waarop Mexico zichzelf wilde voorstellen, in ieder geval in de reclame.
IX. Hine, Distribuidora Puig en import uit het midden van de eeuw
Tegen het midden van de twintigste eeuw was het agentmodel van 1881 tot 1913 uitgegroeid tot het moderne dealermodel. De heer die aangesteld was in San Agustín of Puente de Jesús María maakte plaats voor geïntegreerde commerciële voertuigen die opereerden vanaf nieuwe adressen in de naoorlogse industriële en importcorridor van Mexico-Stad.
Twee van de meest opvallende bottelingen uit de naoorlogse periode zijn van Maison T. Hine en Co. de Jarnac, het kleine maar zeer gerespecteerde cognachuis dat in 1763 werd opgericht en in 1817 werd vernoemd naar T. Hine. De klassieke Franse marktfles van Vieille Fine Champagne van T. Hine en Co. Cognac, met het kleine hertenmotief op het label en de kenmerkende schuine schouder, werd in heel Frankrijk en West-Europa verkocht.
Het Mexicaanse equivalent droeg dezelfde naam en oorsprong als Jarnac, met een extra regel in kleine lettertjes onderaan het etiket: Geïmporteerd door DISTRIBUIDORA PUIG, S.A., blvd. M. de Cervantes Saavedra nr. 57, Mexico 17, D.F. Een enkele regel in het Spaans op een Franse fles, met vermelding van de Mexicaanse importeur en een magazijnadres in Mexico Stad.
Het adres in Mexico City plaatst Distribuidora Puig in het moderne tijdperk van de industriële en importcorridor van de stad. Het is niet dezelfde familie als het Spaanse parfumhuis van Antonio Puig in Barcelona. Het is een aparte Mexicaanse importdistributeur die opereerde in het gevestigde Mexicaanse detailhandels- en horecalandschap van de jaren 1950, 1960 en 1970. In die periode had Maison Hennessy Moët Hennessy achter zich staan, had Maison Martell een wereldwijde moedergroep en vertrouwden zelfs kleinere huizen als Hine op gespecialiseerde Mexicaanse distributeurs om hun voorraad op de achterbalie van de beste hotels en restaurants van Mexico City te houden.
De Hine-Puig botteling draagt geen historische anekdote met zich mee; het is niet verbonden met een oorlog, een kunstenaar of een verdrag. In plaats daarvan is het de stille, transactionele vorm die de lange relatie was geworden: een Cognac frans verscheept vanuit Jarnac, gebotteld met een extra regel in het Spaans, verkocht via een gespecialiseerd Mexicaans kanaal in een markt waar het ver boven de lokale brandy stond en gelijk met geïmporteerde Champagne.
X. Kleine markt met hoge belasting: IEPS, HS-220820, brandy quota
Het zou gemakkelijk zijn om op dit punt te overschatten. Cognac is in Mexico nooit geworden wat tequila is, een nationaal symbool voor de massamarkt. De geografie van de smaak liet dat niet toe.
In 1941 verhuisde Pedro Domecq, oorspronkelijk afkomstig uit een Franse familie van sherry- en brandyproducenten die sinds 1822 in Jerez gevestigd waren, een deel van zijn activiteiten naar Mexico en begon hij met de bouw van Mexicaanse brandystokerijen. De resulterende categorie, later verankerd door Domecq Presidente en Don Pedro, was goedkoper, zoeter, lokaal gedistilleerd en gericht op de alledaagse Mexicaanse consument. Het werd al snel het volumeproduct en verdrong de lokaal gebottelde Noriega-brandewijnen van Sectie VII. Cognac bleef duur.
Drie structurele factoren houden cognac in een premium niche. Ten eerste het Mexicaanse belastingregime: de IEPS, de Speciale belasting op productie en diensten, de belasting op alcoholische dranken met meer dan twintig promille is drieënvijftig procent G.L. Ten tweede, douaneclassificatie: in de Mexicaanse handelsstatistieken is cognac ondergebracht onder de brede code HS-220820, eau-de-vie van wijn of van druivendraf, die ook brandy en pisco omvat, waardoor het volume van cognac alleen moeilijk direct af te lezen is. Ten derde, gereguleerde concurrentie: tussen 2000 en 2007 onderhandelde Mexico over jaarlijkse importquota van brandy (ongeveer 2,25 miljoen liter voor 2007-08) voornamelijk voor Spaanse Brandy de Jerez en Penedès, met daarnaast cognac.
De cijfers voor 2024 bevestigen het beeld. De Mexicaanse invoer onder HS-220820 bedroeg in totaal ongeveer 47.6 miljoen. Frankrijk was de tweede grootste leverancier na Spanje, met ongeveer 12,2 miljoen dollar. Cognac, binnen de quota van Frankrijk, is slechts een fractie. De hele categorie geïmporteerde luxe cognac valt onder een gereguleerde, belaste en door Spanje geleide omgeving. De rol van cognac daarin is klein, zichtbaar en hardnekkig.
XI. 1997: toen de Cognac werd Cognac in Mexico
Tot het einde van de 20e eeuw was de wettelijke bescherming van het woord Cognac in Mexico was in feite een afwezigheid. Noriega's lokaal gebottelde en vrij benoemde Section VII-labels waren niet illegaal op het moment dat ze gedrukt werden.
De Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Mexico betreffende de wederzijdse erkenning en bescherming van de benamingen van gedistilleerde dranken werd in 1997 ondertekend. Het is het eerste instrument waarin de geografische aanduiding Cognac formeel is vastgelegd in de Mexicaanse wet. De bijlagen zijn in 2020 bijgewerkt. De bredere algemene overeenkomst tussen de EU en Mexico, van kracht sinds 2000-2001, gaf deze bescherming een liberaal handelsbeleid: verlaagde tarieven, geharmoniseerde douaneprocedures, ingebedde wederzijdse erkenning.
De AOC Cognac zelf bestond al sinds 1936 in de Franse wetgeving, de zes verpletterende sinds 1938. Mexico nam deze bescherming eenenzestig jaar na de Franse tekst aan. Met andere woorden, de beschermde aanduiding is in Mexico jonger dan het schilderij van Vidaurreta dat het voorstelde, en aanzienlijk jonger dan de Noriega-etiketten die de afwezigheid ervan testten.
XII. 2010: Deel het voorrecht
In 2010, voor de tweehonderdste verjaardag van de onafhankelijkheid van Mexico en de honderdste verjaardag van de Mexicaanse revolutie, deed Maison Hennessy iets ongebruikelijks: het dook in zijn eigen archief uit 1938 en bracht Vidaurreta terug in de handel.
De lancering van Hennessy VSOP Mexico 2010 bestond uit zestigduizend individueel genummerde flessen, elk gepresenteerd in een geschenkverpakking met Vidaurreta's kunstwerk van de Mexicaanse onafhankelijkheid. De Mexicaanse perscampagne verliep als volgt Hennessy brengt hulde aan Mexico 2010, gelimiteerde en genummerde editie, deelt het voorrecht, op een oude foto van de historische advertentie Cognac Hennessy, de meest geconsumeerde ter wereld die ooit boven het Hotel Reforma en Café La Competidora in Mexico Stad stond.
XIII. 22 mei 2026: Brussel en het nieuwe hoofdstuk
Op 22 mei 2026 ondertekenden de Europese Unie en Mexico de Gemoderniseerde Algemene Overeenkomst in Brussel.
Het nieuwe instrument breidt de bescherming van gedistilleerde dranken uit 1997 en de Algemene Overeenkomst 2000-2001 uit en actualiseert deze. Tweehonderdtweeëndertig Europese benamingen van gedistilleerde dranken zijn nu beschermd in Mexico, waaronder de Cognac. In totaal zijn er vijfhonderdachtenzestig Europese geografische aanduidingen beschermd. De tarieven, die in sommige categorieën agrolevensmiddelen opliepen tot 100 procent, zullen dalen. Douaneprocedures zullen worden vereenvoudigd. De berichtgeving in de Europese pers framede de ondertekening als een geopolitiek statement in een wereld van instortende allianties, Brussel op zoek naar nieuwe partners, Mexico dat zijn afhankelijkheid van de Verenigde Staten vermindert.
Het is, vanuit de Charente gezien, de laatste regel in een geschiedenis die begon met de landing van een Franse handelsagent in Veracruz in 1826; die in 1880 werd voortgezet met de vernieuwing van de betrekkingen, in 1881 met Federico Peiffer voor Bisquit, in 1892 met de twaalf flessen Hennessy van Paul Boniface, in 1895 met Bayonne voor Martell, in 1912 met A. Mestas in Apartado 979, in 1938 met Vidaurreta en zijn palmbomen, in het midden van de eeuw met Distribuidora Puig voor Hine, in 2010 met zestigduizend genummerde flessen van A. Mestas. Mestas in Apartado 979, in 1938 met Vidaurreta en zijn palmbomen, in het midden van de eeuw met Distribuidora Puig voor Hine, in 2010 met zestigduizend genummerde flessen en nu, in 2026, met een bedrijf in Brussel.
XIV. Coda: wat wel en niet cognac was in Mexico
De eerlijke samenvatting is kort. Cognac was in Mexico nooit de meest geserveerde drank. Het was wel, bijna vanaf het begin, een van de meest vertegenwoordigde dranken.
Het was het etiket van de Saltillo lade. Het was de gedrukte belofte van Federico Peiffer in de Mexicaanse pers. Het was de poster van A.E. Dor bij het Cavaroc-kantoor in St. Augustine. Het was de fles achter de bar in Café San Diego. Het was de Sidecar op Avenida Juárez. Het waren, nog ongemakkelijker, ook de lokaal gebottelde labels van de familie Noriega -.. Cognac La Papelería y Conac Rubi - Ze kopieerden de naam voordat de wet hen inhaalde. Het was de Franse kopieerregel onderaan een poster die in 1938 door een Mexicaan was geschilderd. Het was de kleine Spaanse regel op een fles Hine die in 1965 vanuit een pakhuis in Mexico City werd gedistribueerd. Het was de geschenkdoos, in 2010, met een schilderij uit 1938 van een opstand uit 1810. Het was, deze week, een handtekening op een perkament in Brussel.
De volgende keer dat iemand in Mexico een glas cognac inschenkt, is de fles een klein archief: twee eeuwen van handelsovereenkomsten, een grote oorlog, een revolutie, vierhonderdachtendertig Franse winkels, verschillende lokaal gebottelde imitators, een Mexicaanse illustrator, zestigduizend genummerde flessen voor de tweehonderdste verjaardag en een nieuw hoofdstuk dat vorige week in Brussel werd ondertekend en de oude rustig uitbreidt.
En in praktische termen. Cognac Expert verscheept cognac naar Mexico. Elk maison dat in dit artikel wordt genoemd, naast meer dan 180 andere huizen, is verkrijgbaar met thuisbezorging bij Mexico Stad, Guadalajara, Monterrey, Veracruz, Querétaro, Puebla, Cancún, Tijuana, Mérida, León, Saltillo en Tijuana en door de hele Republiek. Dezelfde handelsroute die de Saltillo lade uit 1880, de Carles correspondentie uit 1916 en de Moragrega envelop uit 1935 vervoerde van Cognac, frankrijk naar Mexico werkt nog steeds, slechts twee klikken verwijderd. Cognac kopen in Mexico, verzonden vanuit de Charente. Cognac frans thuisbezorgd, nu in twee klikken.
Gezondheid. À la nôtre. En op naar het volgende hoofdstuk.
XV. Chronologie: Cognac in Mexico, 1826 tot 2026
Een chronologie die zich richt op de Mexicaanse tak van de handel. De Franse chronologie is alleen opgenomen wanneer deze direct verband houdt met de Mexicaanse geschiedenis.
| 1826 | Frankrijk richt een handelsagent op in Mexico. Formele Frans-Mexicaanse handelsbetrekkingen gaan van start (SRE). |
| 1830 | Frankrijk erkent officieel de Mexicaanse onafhankelijkheid na de julirevolutie in Parijs (SRE). |
| 1830s | Franse, Britse en Amerikaanse spelers domineren de Mexicaanse buitenlandse handel. Franse handelaren hebben 438 winkels op Mexicaanse bodem (SRE). |
| 1838 | Gebaksoorlog. Franse zeemachtactie tegen Veracruz; de handel wordt onmiddellijk daarna hervat. |
| 1860 | Engels-Frans vrijhandelsverdrag in Europa. In 1879 waren de cognacvolumes verdrievoudigd. |
| 1860s | Eerste gedocumenteerde zendingen van Hennessy naar Mexico (industriële bron). |
| 1861-1867 | Franse interventie en het tweede Mexicaanse rijk. Maximiliaan van Habsburg als keizer. |
| 1867 | Maximiliaan neergeschoten in Querétaro. Frans-Mexicaanse diplomatieke betrekkingen opgeschort. |
| 1880 | Genormaliseerde Frans-Mexicaanse diplomatieke betrekkingen (SRE). |
| rond 1880 | Cognac Otard Dupuy & Co. geïmporteerd naar Saltillo, Coahuila, door Dávila y Garza. |
| 1881 | Bisquit Dubouché y Cía. kondigt in de Mexicaanse pers aan: "enige agent en algemeen vertegenwoordiger voor de Mexicaanse Republiek: Federico Peiffer" (HNDM). |
| 1885-1889 | Mexicaanse advertenties van Bisquit Dubouché benadrukken zowel "Huis opgericht in 1819" als de aanwezigheid op de Mexicaanse markt (HNDM). |
| circa 1890-1910 | Louis O'Lanyer van Bordeaux-Cognac verkoopt Cognac Supreme in Mexico onder een Spaanstalig label met gekruiste Franse en Mexicaanse vlaggen (G. Chariol, Bordeaux). |
| 1892 | Maison Hennessy registreert zijn eerste formele Mexicaanse bestelling via tussenpersoon Paul Boniface uit Bordeaux: 12 flessen en 24 halve flessen, in drie stijlen. |
| 1895 | Martell verkocht "het beste ter wereld" "in alle supermarkten en kantines van de Republiek" via agenten E. Bayonne, daarna Bayonne en Comparot (HNDM). |
| 20 februari 1905 | Brief op briefhoofd Cognac Croizet verzonden vanuit Mexico Stad door E. Vérand, Agent Generaal voor de Republiek, P.O. Box 608, naar Kunkelmann en Co. uit Reims. |
| 1910 | Otard Dupuy bestelt de lithografische poster van de onderwaterduiker bij de Imprimerie Champenois, Parijs. |
| 1910-1920 | Mexicaanse revolutie. Bilaterale cognachandel gaat door ondanks de turbulentie. |
| 1912-1913 | Hennessy's algemene agentschap in Mexico Stad: "Agencia General, Apartado 979, México", beheerd door A. Mestas y Cía. |
| rond 1911 | Fotografie van Mexico City arena documenten Cognac Bisquit y Cognac J. en F. Martell in de burladero, naast Bordeaux Dufour, Ron Bacardí, Anís del Mono en Cinza Vermouth. |
| 1914 | Mexicaanse Hennessy volume bereikt 50.400 flessen (bron industrie). |
| rond 1914 | Falland and Co. de Jarnac stuurde naar Mexico via R. Marure y Cía. de Veracruz als enige importeur. Overlevende reclame-envelop afgestempeld in Veracruz. |
| 1916 | O.A. Carles uit Mexico City (postbus 968) schrijft op 30 maart 1916 aan het cognachuis Lucien-Foucauld and Cie. met het verzoek om exclusieve Mexicaanse monopolievertegenwoordiging; tweede brief van 27 mei 1916. |
| 1918 | Reclame in Mexico City op de Avenida Juárez verwijst naar de cocktail Sidecar met cognac (HNDM). |
| 1921 | Mexicaans volume Hennessy bereikt 275.000 flessen. Een vervijfvoudiging tijdens het revolutionaire decennium. |
| 1922 | Martell poster van Jean d'Ylen: drie engelen op de wereldbol. |
| rond 1929 | Courvoisier, napoleons cognac, de beste in Frankrijk, gedistribueerd in Mexico via Naar de haven van Veracruz, Signoret, Allegre y Cía., 3a Capuchinas No. 75, Mexico City. |
| circa jaren 1930 | Ansichtkaarten van Café San Diego documenteren Hennessy achter de Mexicaanse koffiecultuur, naast Gordon's gin. |
| 1935 | Miguel Moragrega (Apartado Postal 399, Guadalajara, Jalisco) stuurt een reclame-enveloppe van Cognac Dellys naar Hermosillo, Sonora. Het distributienetwerk van Dellys reikt tot in het noordwesten van Mexico. |
| 1937-1939 | Cognac Dellys adverteert zichzelf met een expliciete Franse herkomst: "regio van Cognac, frankrijk" (HNDM). |
| 1938 | Valentín Vidaurreta schildert "Au Mexique 1810" voor Maison Hennessy. |
| 7 juli 1939 | Manuel Varela Sánder, een Spaanse Republikeinse balling uit La Coruña, arriveert in Veracruz aan boord van de stoomboot Ipanema uit Pauillac, Frankrijk. In Mexico City neemt hij zijn eerste betaalde baan als verkoopagent voor Cognac Dellys (Stichting Pablo Iglesias). |
| 1941 | Pedro Domecq richt Mexicaanse brandewijnstokerijen op en verankert zo de goedkoopste categorie van lokale brandewijn met het marktvolume. |
| circa jaren 1940 | Welkom borden Cognac Hennessy gedocumenteerd in trajineras in Xochimilco, ten zuiden van Mexico City (echte ansichtkaart). |
| circa 1950-1970 | Hine Cognac door Jarnac geïmporteerd in Mexico City door Distribuidora Puig, S.A., boulevard M. de Cervantes Saavedra nr. 57, Mexico 17, D.F. |
| 1980s | De Mexicaanse pers noemt Hennessy VSOP, Courvoisier VSOP, Hardy VSOP en Rémy Martin als premium import naast Champagne (HNDM). |
| Overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap en Mexico betreffende de bescherming van de benamingen van gedistilleerde dranken. "Cognac"voor het eerst formeel beschermd onder Mexicaans recht (EUR-Lex). | |
| 2000-2001 | Algemene overeenkomst EU-Mexico treedt in werking. |
| 2007-2008 | Mexicaanse invoercontingenten voor brandy bereiken 2,25 miljoen liter onder de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Mexico, voornamelijk voor Spaanse Brandy de Jerez en Penedès. |
| 2010 | Lancering Hennessy VSOP Mexico 2010: 60.000 genummerde flessen voor de tweehonderdste verjaardag, verpakt in het werk van Vidaurreta uit 1938. Mexicaanse perscampagne "Deel het voorrecht". |
| 2020 | De EU en Mexico actualiseren de bijlagen bij de overeenkomst inzake gedistilleerde dranken uit 1997 (EUR-Lex). |
| 2024 | De Mexicaanse import onder HS-220820 bedraagt in totaal US$47,6 miljoen; Frankrijk is de op één na grootste leverancier (~US$12,2 miljoen) achter Spanje (Data Mexico, WITS). |
| 13 januari 2025 | Gemoderniseerde algemene overeenkomst EU-Mexico gesloten. |
| 22 mei 2026 | Gemoderniseerde algemene overeenkomst EU-Mexico officieel ondertekend in Brussel. Cognac tussen 232 Europese benamingen van gedistilleerde dranken en 568 geografische aanduidingen die beschermd zijn in Mexico. |
XVI. Vaak gestelde vragen
Wanneer kwam cognac voor het eerst naar Mexico?
De eerste gedocumenteerde zendingen van Hennessy naar Mexico dateren uit de jaren 1860, maar de formele Frans-Mexicaanse handelsbetrekkingen begonnen in 1826, toen Frankrijk een handelsagent naar Mexico stuurde (bron: Secretaría de Relaciones Exteriores). Het eerste officiële Mexicaanse cognacagentschap is Bisquit Dubouché y Cía. dat in 1881 Federico Peiffer benoemde tot enige agent voor de Mexicaanse Republiek.
Was het "Cognac"wettelijk beschermd in Mexico vóór 1997?
Nee. De geografische aanduiding Cognac werd pas in 1997 voor het eerst formeel beschermd in de Mexicaanse wetgeving, krachtens de overeenkomst tussen de EU en Mexico betreffende de bescherming van benamingen van gedistilleerde dranken. Voordien konden Mexicaanse distilleerders lokaal gebottelde dranken verkopen onder de naam cognac (de Cognac La Papelería door Eduardo Noriega en de Conac Rubi van Remigio Noriega zijn gedocumenteerde voorbeelden van rond 1900).
Hoeveel cognac importeert Mexico tegenwoordig?
In 2024 zal de Mexicaanse invoer onder de douanecode HS-220820 (eau-de-vie van wijn of van druivendraf, het totale importbedrag (inclusief cognac, brandy en pisco) bedroeg ongeveer 47,6 miljoen dollar. Frankrijk was de tweede grootste leverancier achter Spanje, met ongeveer 12,2 miljoen dollar. Cognac is een fractie van het aandeel van Frankrijk.
Wat verandert de gemoderniseerde algemene overeenkomst tussen de EU en Mexico van 22 mei 2026 voor cognac?
Het nieuwe instrument verlengt de bescherming van gedistilleerde dranken uit 1997 en de wereldwijde overeenkomst tussen de EU en Mexico uit 2000 tot 2001. Tweehonderdtweeëndertig Europese benamingen van gedistilleerde dranken zijn nu beschermd in Mexico, waaronder de Cognac, samen met 568 Europese geografische aanduidingen. De tarieven, die in sommige categorieën agrovoedingsmiddelen opliepen tot 100 procent, zullen dalen.
Welke cognachuizen hadden Mexicaanse agenten in de Belle Époque?
Gedocumenteerd in het Mexicaanse persarchief: Bisquit Dubouché (Federico Peiffer, 1881), Martell (E. Bayonne en Bayonne en Comparot, 1895), Croizet (E. Vérand, Apartado 608, 1905), A.E. Dor de Jarnac (M. Cavaroc, circa 1900), Hennessy (A. Mestas y Cía., 1912-1913), Falland y Co. (R. Marure y Cía., Veracruz, circa 1914), Courvoisier (Signoret, Allegre y Cía., 3a Capuchinas, circa 1929). Otard Dupuy and Co. is gedocumenteerd via een bewaard gebleven etiket van een importeur uit Saltillo, Coahuila, toegeschreven aan Davila y Garza rond 1880.
Waarom is cognac in Mexico een premium niche in plaats van een massaproduct?
Drie structurele factoren: een STPS-belasting van 53 procent op alcoholische dranken met meer dan 20 promille G.L., de belangrijkste factoren die hebben bijgedragen aan deze situatie zijn: een gereguleerd systeem van importquota voor brandewijn (ongeveer 2,25 miljoen liter voor 2007 en 2008, voornamelijk voor Spaanse Brandy de Jerez), en concurrentie van goedkopere Mexicaanse brandewijnproducenten, verankerd door de intrede van Pedro Domecq in de Mexicaanse brandewijnstokerij in 1941.
Wat is de geschiedenis van Cognac Dellys, en wie was Manuel Varela Sánder?
Louis Dellys et Cie was een klein cognachuis gevestigd in Parijs in de rue de Cracovie. Van 1935 tot 1939 was het actief in de distributie in Mexico, met Miguel Moragrega in Guadalajara als agent. In juli 1939 arriveerde de Spaanse Republikeinse banneling Manuel Varela Sánder, geboren in 1913 in La Coruña, in Veracruz aan boord van de stoomboot Ipanema en kreeg zijn eerste betaalde baan in Mexico City als verkoopagent voor Cognac Dellys. Dellys als merk verdween uit de archieven in de tweede helft van de twintigste eeuw; het menselijke verhaal overleeft in het biografisch archief van de Pablo Iglesias Stichting.
XVII. Bronnen
- Ministerie van Buitenlandse Zaken (SRE), MexicoHandboek van de Mexicaanse ambassade in Frankrijk. Officieel Mexicaans naslagwerk over de geschiedenis van de Frans-Mexicaanse betrekkingen sinds 1826.
- Nationale digitale krantenbibliotheek van Mexico (HNDM)Nationaal digitaal archief van de Mexicaanse pers. Bron van de Bisquit/Federico Peiffer advertentie uit 1881, de Bisquit advertenties van 1885 tot 1889, de Martell/Bayonne campagne uit 1895, de Hennessy/A. Mestas uit 1912 tot 1913, de Sidecar-reclame op de Avenida Juárez uit 1918, de Cognac Dellys van 1937 tot 1939 en de premium importlijsten van de Mexicaanse pers uit de jaren 1980.
- EUR-LexOvereenkomst EU-Mexico betreffende de bescherming van de benamingen van geesten uit 1997 (Celex 21997A0611(01)); bijgewerkte bijlagen, 2020.
- Europese Commissie / EU Handel (DG Handel)EU-Mexico: Informatiebladen en aankondiging van de ondertekening van de gemoderniseerde algemene overeenkomst tussen de EU en Mexico, 22 mei 2026.
- Gegevens Mexico (Ministerie van Economische Zaken)Openbare database van de Mexicaanse overheid. Invoerstromen HS-220820 Frankrijk-Mexico, 2024.
- WITS / UN ComtradeInternationale handelsstatistieken, spiegelgegevens voor de export van gedistilleerde dranken van Frankrijk naar Mexico.
- ZAT / LIEPS / DOFMexicaans fiscaal kader, IEPS-tarief op alcoholische dranken van meer dan 20 G.L.
- Hennessy persberichten en archievenPaul Boniface bestelling uit 1892, Mexicaanse volumecijfers uit 1914 en 1921, Vidaurreta bestelling uit 1938, details van de tweehonderdste lancering in 2010.
- Cognac Frankrijk / BNICSectorale chronologie, alleen gebruikt voor gebeurtenissen die van direct belang zijn voor Mexico.
- Fundación Pablo Iglesias, biografische databank van ballingen uit de Spaanse Burgeroorlog: Varela Sánder, Manuel (1913, La Coruña), Spaans republikeins werktuigkundige, vakbondsman van de UGT, strijder in het 207e bataljon in Oviedo en in de 24e divisie aan het Ebro-front, verbannen naar Mexico aan boord van de stoomboot Ipanema in juli 1939. Originele bronnen: ASM-AGN Mexico; CTARE-SERE INAH Mexico; AARD 271-2 FPI.
- Overlevende etiketten en posters (intern archief van Cognac Expert en privécollecties)Otard Dupuy Saltillo label, Otard-Dupuy y Cía. Latijns-Amerika label, portret Jean Dupuy d'Angeac, poster A.E. Dor / M. Cavaroc Mexico-stad, brief Cognac Croizet / E. Vérand 1905, affiche Otard 1910 onderwaterduiker, affiche Martell 1922 d'Ylen, op Louis O'Lanyer (Bordeaux - Bordeaux - Frankrijk), affiche Martell 1922 d'Ylen, op Louis O'Lanyer (Bordeaux - Bordeaux - Frankrijk)Cognac) Cognac Supremo, over Falland en Co. / R. Marure Veracruz 1914, brieven O.A. Carles / Lucien-Foucauld 1916, envelop Courvoisier / Signoret Allegre 1929, ansichtkaarten Café San Diego circa 1930, foto arena 1911, ansichtkaart Xochimilco Hennessy 1940, advertentie Cognac La Papelería / Eduardo Noriega, Conac Rubi label / Remigio Noriega, La Mascota eau-de-vie Coatepec label, Vidaurreta 1938 Hennessy gravure, T. flessen. Hine and Co. en Hine Imperiale Distribuidora Puig, Hennessy VSOP Mexico 2010 doos en Share the Privilege campagne.
Dit artikel is redactioneel. Waar historische claims gebaseerd zijn op interne communicatie in plaats van op de primaire documentaire gegevens, wordt dat in het artikel vermeld. Waar overgebleven etiketten eerder impliciete dan gedrukte data dragen, worden datumbereiken met de nodige nuance gegeven. Het is de bedoeling om de lange Frans-Mexicaanse geschiedenis van cognac eerlijk te lezen, niet verfraaid of afgevlakt.
Correctie, 27 juli 2026. Dit artikel noemde het huis oorspronkelijk Jules Dellys et Cie. Het is Louis Dellys et Cie. De fout werd aangewezen door Ton Hendriks van cognac-ton.nl in de reacties op ons blog: de naam is leesbaar op de reclame-envelop uit 1935, en in de collectie Paul Ronne staan meerdere etiketten van Louis Dellys, zonder enig spoor van een Jules Dellys. De naam is overal gecorrigeerd, ook op de reconstructie van het flesetiket. We hebben ook het huisnummer bij het Parijse adres verwijderd, 1881 rue de Cracovie, omdat dat nummer in die straat niet bestaat. Het adres luidt nu rue de Cracovie, in afwachting van bevestiging. Onze dank aan hem.