⏳ D’USSÉ flash sale: 15% korting op het hele assortiment tot en met zondag 6 september. Bekijk D’USSÉ
Cognac Begaud is een historisch merk dat geworteld is in een traditie die teruggaat tot 1756. Na een cruciale evolutie na de Eerste Wereldoorlog is de expertise van de familie op het gebied van wijnbouw en dubbele distillatie generaties lang doorgegeven - van Gabriel Bégaud aan zijn dochter Mathilde. Vandaag de dag wordt het merk geroemd om zijn ambachtelijke methoden en onderscheidende karakter, waarbij eeuwenoude tradities samensmelten met een verfijnde moderne benadering van Cognac productie.
Bezoek Bégaud: La Métairie de la Barre ,17770 Villars les Bois
Merk
Prijs
Leeftijdscategorie
Groeigebied
Beschikbaar
Rating
Bij Cognac Expertis het onze missie om de diversiteit van Cognac te promoten en te beschermen door ons te verdiepen in het reilen en zeilen van de kleine producenten in de regio Cognac. We zijn gepassioneerd over het verkennen van elk facet van het Cognac productieproces, van de nauwgezette ambacht van distillatie, tot het waakzaam rijpen in de chai, tot de dagelijkse uitdagingen en triomfen die horen bij het zijn van een kleinschalige producent. In de loop der jaren hebben veel van onze lezers ons leren kennen door onze gedetailleerde bezoeken aan domeinen, waar we de deur openzetten om de ervaring te delen van degenen die deze legendarische industrie levend houden.
Maar sommige bezoeken komen harder aan dan andere. Eén zo'n bezoek liet een onuitwisbare indruk op ons achter: Mathilde Begaud op Cognac Begaud - een jonge producent die de traditie van haar familie heeft overgenomen en een van de weinigen is die nog met houtvuur distilleert. Het was een absolute en totale clinic in de kunst van het houtgestookte distilleren: we zagen het, roken het, voelden het en hoorden elk moment zich ontvouwen. Terwijl Mathilde het hele proces vertelde, namen we de kennisstroom als een spons in ons op - of dat probeerden we tenminste. Het was een ervaring die we niet snel zullen vergeten, en een die perfect de hands-on passie en traditie samenvat die de wereld van Cognac definieert. En haar Cognacs zijn verbluffend goed, van de jongere kwaliteiten tot de oudste schoonheden.
Hier zijn fragmenten van die kliniek, rechtstreeks van de persoon die dit het beste kent en ter plekke met ons houtvuur stookte: Mathilde Begaud.
De allereerste stap is het vuur aansteken. Ik begin met het vullen van de oven met zeer droog hout, dat snel brandt en veel energie levert. Hiervoor gebruik ik vaak oud wijnstamhout dat we tijdens het snoeien opzij hebben gelegd. Het duurt ongeveer één tot anderhalf uur voordat het wijnvolume is opgewarmd tot 75 °C. Als het eenmaal tussen 75 °C en 80 °C is, beginnen de eerste alcoholdampen zich te vormen en bereiken ze het niveau van de chapiteau - een relatief hurk, of plat, ("maure" in het Frans) gevormd koperen apparaat dat is ontworpen om specifieke moleculen te selecteren die vervolgens in de nek van de zwaan kunnen reizen. Ik raak de nek van de zwaan voorzichtig aan met mijn hand om de voortgang van deze dampen te meten; als ik mijn hand daar niet langer kan houden, betekent dit dat de dampen hun limiet hebben bereikt.
Ik voed het vuur voortdurend met extra hout, voeg een vleugje kastanje en een beetje acacia toe om een stabiele, robuuste vlam te behouden. Vanaf het begin staat het deurtje van de oven (de asbak) helemaal open, samen met het schoorsteenluik (le tirage), om de houtverbranding te versnellen. Deze fase duurt ongeveer anderhalf uur; vooral het laatste half uur is kritisch. Ik controleer afwisselend de hals van de zwaan met mijn hand en vul het vuur bij. Als ik merk dat de dampen de "bras de détour" (de omleidingsarm) bereiken, waar ze achter of door de voorverwarmer gaan, open ik een klep om ze achter de voorverwarmer te leiden, zodat de dampen het juiste pad volgen terwijl ik hun voortgang nauwlettend in de gaten houd.
Zodra de dampen de bovenkant van de zwanenhals bereiken, sluit ik de asbak en beperk ik de trek tot een minimum. Ik heb uit voorzorg al een beetje kastanje of eikenhout toegevoegd, zodat ik de haard minstens een uur lang niet open doe. Door de aslade te sluiten en de trek bij de omlooparm te verminderen, laat ik de dampen langzaam neerdalen. Deze zorgvuldige controle selecteert de juiste moleculen en beheert zowel de intensiteit van het vuur als de luchtstromen (de reflux). Daarna laad ik de oven een laatste keer met een houtsoort die duurzamer brandt, zoals eikenhout, dat langer brandt. Ik doe de oven pas over een uur tot anderhalf uur weer open, en al snel daalt de eerste spiritus (effluvia) de kronkelende spoelen af en begint bij de alcoholmeterhouder te stromen.
Ongeveer 15-20 minuten nadat de dampen de "bras des detour" hebben bereikt, gaan ze door de spiraal (serpentine) en condenseren ze van damp naar vloeistof voordat ze aankomen bij de alcoholmeterhouder, een soort verzamelpunt. Tegen die tijd heb ik de oven al gesloten en opnieuw geladen met eikenhout van hoge kwaliteit. Het volgende uur tot anderhalf uur laat ik het eerste distillaat - de eerste uitstroom - stromen. Als de chauffe een "brouillis" is, gaat hij direct in de cuve à brouiller. Voor de "bonne chauffe" haal ik de kop er voorzichtig liter voor liter uit, totdat ik in totaal 7 liter heb verzameld in flessen van 1 liter. Als ik tevreden ben, ga ik verder met het hart, waarbij ik het distillaat verdeel zodat het in het ontvangstvat stroomt.
Aan het einde van het hart doe ik een olfactieve proeverij (neus) van de zeven liter kop en selecteer ik de laatste twee of drie liter om opnieuw in het hart te doen op basis van hun aroma. Ik meng ze met het hart om bij elke run een op maat gemaakte spirit te maken. Ik houd de temperatuur van de stromende spirit bij de alcoholmeterhouder goed in de gaten: ongeveer 14 °C voor de "brouillis" en tussen 18 en 19 °C voor de bonne chauffe. De "brouillis" loopt ongeveer 9 uur. Na de eerste anderhalf uur blijf ik het vuur voeden en de trek aanpassen als dat nodig is. Voor de "brouillis" gebruik ik snel brandend hout en kan ik de oven weer openen als dat nodig is.
De bonne chauffe vereist echter een veel nauwkeurigere timing. Als ik eenmaal in de bonne chauffe-fase zit, open ik de oven en voer ik hem alleen met eikenhout, met grote eikenstammen die ik op de boerderij verzamel van door de storm gevallen takken. Soms gebruik ik 's nachts zelfs wat vochtig, groen hout voor de langzamere verbranding. Met nog ongeveer een uur te gaan voor het bereiken van 70% alcohol, laad ik de oven tot het maximum en houd hem dan gesloten tot het alcoholpercentage daalt tot 58%. Deze fase kan drie tot vierenhalf uur duren - meestal niet langer dan vijf. Wanneer het alcoholpercentage 57% bereikt, proef ik het distillaat om te bepalen of ik van het hart naar de staart moet snijden. Ik voer ook een "tempête"-test uit om de gasbellen te controleren; als er gasbellen aan de oppervlakte blijven, duidt dit op de aanwezigheid van ongewenste alcoholmoleculen in het hart. Afhankelijk van het aromatische profiel, maak ik soms de snede tussen de aromatische en de "tempête" fase nog voordat de belletjes verschijnen. De resterende bonne chauffe, bekend als de "maquette bonne chauffe", wordt dan teruggestuurd naar de cuve à brouiller om opnieuw gedistilleerd te worden tot een fijn eindproduct.
Het is cruciaal om elke seconde aanwezig te zijn. Het gaat niet alleen om de houtsoort - de kwaliteit van het hout is ook erg belangrijk - maar ook om klaar te staan op het exacte moment waarop de destillatie zijn stroom bereikt.
Dit is het moment waarop de scheiding plaatsvindt in het chapiteau met de eerste effluvia, waardoor de zwaardere en lichtere moleculen goed gescheiden worden. Het is echt een chemisch proces waarbij de tastzin essentieel wordt. Er is geen geluid om je te leiden; in plaats daarvan moet je vertrouwen op het voelen van de chapiteau, de nek van de zwaan en zelfs proeven met je neus.
Natuurlijk is constante aanwezigheid ook nodig om het vuur te voeden en de juiste houtsoorten te selecteren om een consistente vlam te behouden.
Ik heb maar 9 tot 12 kubieke meter hout nodig, waarvan het meeste afkomstig is van ons landgoed. We werken zelfs samen met een plaatselijk snoeibedrijf dat af en toe hout opruimt van hun tuinprojecten - als ze hout van hoge kwaliteit hebben, zoals eik, kassie of es, geven ze het aan mij om afvoerkosten te vermijden.
Dit gebeurt echter zelden, dus vertrouw ik grotendeels op wijnstokken die tijdens het snoeien worden verzameld of op staken die worden teruggewonnen wanneer ze beschadigd zijn door machines of natuurlijke slijtage. Dit hout is cruciaal om de oven te bedekken als ik de distillatierun moet veranderen. Met een houtvuur tijdens het verwisselen van de destillatiegang is het belangrijk om de oven af te dekken zodat de vlam de ketel niet bereikt. Ik sluit de trek en laad de oven, waarbij ik de sintels zorgvuldig beheer om een goede trek te behouden en ze waterpas leg voor wanneer ik de verwarming moet veranderen.
Ik geef de voorkeur aan rechte, niet-gedraaide stukken die netjes kunnen worden gestapeld om het vuur te smoren, zodat ik de ketel kan legen zonder dat de vlam de bodem ervan verbrandt (de vlam is in wezen bedekt tussen distillaties door als ik de ketel vul met wijn of brouillis) - vergelijkbaar met het vermijden van een lege pan op het fornuis. Zodra de ketel leeg is, voeg ik mijn wijn of brouillis toe, open ik de trek en de oven volledig en begin ik aan een nieuwe destillatie, die ongeveer een uur duurt voordat de dampen het chapiteau weer bereiken.
Kastanje, essen en beuken behoren tot de belangrijkste houtsoorten die worden gebruikt. Maar de eik die in het domaine aanwezig is, wordt het meest gekoesterd; eikenbomen hebben veel tijd nodig om te groeien, waardoor ze zeldzaam en kostbaar zijn. Eikenhout heeft een hoge dichtheid en brandt vijf tot zes uur, zelfs op een laag pitje, waardoor het ideaal is om 's nachts een constante vlam te houden. Ik gebruik eikenhout in de oven, aangevuld met een beetje kastanje en acacia, die, hoewel zeldzaam, bijdragen aan het algehele karakter.
Deze combinatie houdt niet alleen de vlam in stand tijdens het distilleren, maar zorgt ook voor unieke aromatische kwaliteiten die verband houden met ons terroir, ons wijnmaakproces en onze druivensoorten - kenmerken die aanzienlijk verschillen van distillatie met gas.
Over het algemeen ben ik erg zelfvoorzienend als het op hout aankomt. We onderhouden verschillende percelen hout op ons landgoed en kappen en snoeien waar nodig, altijd met het oog op het vernieuwen van het bos. We verwijderen niet alleen bomen - we planten ook nieuwe rond onze wijnpercelen om de biodiversiteit in de wijngaard te bevorderen.
Deze aanpak trekt insecten, vogels en paddenstoelen aan, wat helpt om het ecosysteem in balans te brengen. Zelfs zonder herbiciden of glyfosaat bewerken we het land met tractoren om de rijen te mulchen of de aarde onder de wijnstokken licht te bewerken, zodat het water - een kritieke factor bij de productie van druiven - behouden blijft.
Onderzoek toont aan dat houtgestookte vlammen meer water bevatten door het inherente vocht in het hout. Deze waterdamp interageert met de koperen ketel en brengt tijdens het kookproces reacties op gang die de textuur van het eindproduct verbeteren. Het resultaat is een ronde, licht vettige kwaliteit die je gewoon niet krijgt met gasgestookte distillatie.
Er is iets tijdloos en diep persoonlijks aan dit proces. Het verbindt me met mijn wortels en geeft me een gevoel van trots. Hoewel ik gehecht ben aan traditie en familie-erfenis, geniet ik ook van de mogelijkheid om elk jaar in mijn eigen kleine laboratorium te experimenteren met één of twee geselecteerde batches. Dankzij deze creatieve vrijheid kan ik de erfenis eren en er tegelijkertijd mijn persoonlijke stempel op drukken.
Tijdens de distillatieperiode, die ongeveer anderhalve maand duurt, concentreer ik me volledig op het distilleren. Alles gaat langzamer; zelfs mijn reisplannen worden bepaald door het distillatieschema. In deze periode draaien tijd en ruimte volledig om de kunst en wetenschap van het distilleren.
Zullen jongere generaties de traditie voortzetten?
Ik hoop dat jongere distilleerders interesse zullen ontwikkelen in houtgestookte distillatie, hoewel ik erken dat het een veeleisende praktijk is. Ik geloof dat onderwijs en bewustwording de sleutel zijn om ervoor te zorgen dat deze methode niet helemaal verdwijnt. Daarnaast zouden de milieuvoordelen van het gebruik van lokaal gewonnen hout in plaats van fossiele brandstoffen een opleving van deze methode kunnen aanmoedigen.
Houtgestookte distillatie is verrassend efficiënt wat betreft brandstofverbruik. Er is slechts 9-12 kubieke meter hout nodig om 200-300 hectoliter wijn te distilleren. Omdat het hout direct van ons landgoed komt, wordt de uitstoot van transport geminimaliseerd en zijn we minder afhankelijk van externe energiebronnen.
Dat is nogal wat om te verwerken op het gebied van distillatie, houtkeuze en nog veel meer. We zouden nalatig zijn als we enkele belangrijke feiten en cijfers over Cognac Begaud niet zouden vermelden. De onderstaande tabel bevat deze waardevolle informatie.
| Productie Aspect | Domaine Begaud Details |
|---|---|
| Cru | Fins Bois, Borderies |
| Oppervlakten | 19 hectare |
| Druivenrassen | Ugni blanc, folle blanche, colombard, montils, semillon |
| Oogst | Cognac: machine Pineau des Charentes: handmatig |
| Distillatie met of zonder droesem? | Zonder wijnmoer |
| Alambic Grootte | 7 hectoliter (houtgestookt) |
| Chai Voorwaarden | 1 droge kelder: jonge eaux-de-vie 1 vochtige kelder: oudere eaux-de-vie |
| Eiken beleid | Oud eiken, er wordt vrijwel geen nieuw eiken gebruikt |
| Toevoegingen | Geen (geen kleurstoffen, geen suiker, geen boise, enz.) |
| Cognac Gamma | VSOP, XO, Mes Vignt Ans (20 jaar), Grand Pere Gabriel (30 jaar), Instant Rare (40+ jaar), Eau-de-vie de Cognac |
| Pineau des Charentes Assortiment | Wit, Rood |
En hoe zit het met de Cognacs zelf?
Tot nu toe is er verrassend weinig gezegd over de flessen. Kortom, verwacht een fijne, zuivere en delicaat fruitige Cognac. Naarmate de leeftijd toeneemt tot 30 en 40 jaar, verschijnt er een kenmerkende rancio. Mathilde produceert Cognacs vandaag de dag niet anders dan haar ouders voor haar deden.
Dat wil zeggen: alleen houtgestookte distillatie, distillatie zonder droesem, vrijwel geen nieuw eikenhout, maar oude eikenhouten vaten die nog maar weinig kleur en tannine afgeven.
Neus: Donkere chocolade en rancio.
Smaak: Soepel en zacht, met complexe smaken die kenmerkend zijn voor een zeer oude Cognac, met als hoogtepunt een aanhoudende rancio-finish.
Fotocredit: © Sarah Arnould - www.sarah-arnould.com - Beeldmateriaal verstrekt voor communicatie over Bégaud Cognac.
Neus: Kruidige aroma's.
Smaak: Royaal en rond, met uitgesproken kruidige tonen door drie decennia rijping in eikenhouten vaten.
Fotocredit: © Sarah Arnould - www.sarah-arnould.com - Beeldmateriaal verstrekt voor communicatie over Bégaud Cognac.
Neus: Gekonfijte vruchten.
Smaak: Krachtig karakter met een vol profiel en intense aroma's.
Fotocredit: © Sarah Arnould - www.sarah-arnould.com - Beeldmateriaal verstrekt voor communicatie over Bégaud Cognac.
Neus: Aroma's van peer en bijenwas.
Smaak: Fruitige noten met een subtiele rondheid, culminerend in een delicate expressie van het terroir.
Fotocredit: © Sarah Arnould - www.sarah-arnould.com - Beeldmateriaal verstrekt voor communicatie over Bégaud Cognac.
Neus: Wijnstokbloemen.
Smaak: Lichte en frisse fruitaroma's met een subtiele hint van terroir.
Fotocredit: © Sarah Arnould - www.sarah-arnould.com - Beeldmateriaal verstrekt voor communicatie over Bégaud Cognac.
Dit zijn serieus goede en volledig onbesmette Cognacs. Ze drukken het terroir van de omgeving uit, maar voor ons drukken ze oprecht de toewijding, de tijd, het zweet en de verloren slaap uit die de familie Begaud heeft gestoken in het tot leven wekken van deze eaux-de-vie wanneer ze uit de houtgestookte distilleerderij druipen en hun lange en stille slaap op vat beginnen.
Begaud maakt briljante Cognac boordevol knowhow, vaardigheid en nauwgezette zorg. We begonnen Cognac Expert jaar geleden om precies dit soort producenten onder de aandacht te brengen. Niets maakt ons gelukkiger dan dit met jullie te delen.
Merci Mathilde voor de tijd en aandacht. We komen volgend jaar terug voor de distillatieronde.
We nemen de koffie mee!
De oorsprong van Cognac Begaud gaat terug tot 1756 met de familie Bégaud. Na de Eerste Wereldoorlog trouwde Gabriel Bégaud, zoon van Jacques Bégaud, met Laure uit een voorname familie van wijnboeren die sinds 1780 in Villars les Bois gevestigd was. Samen verbouwden ze wijnstokken en verdiepten ze de toewijding van de familie aan de wijnbouw.
In 1920 investeerde de familie in een distilleerketel voor het distilleren van wijn tot cognac. De expertise van houtdistillatie werd doorgegeven van Gabriel aan zijn zoon Pierre, vervolgens aan zijn kleinzoon Bernard en vervolgens aan zijn dochter Mathilde. Deze traditie van dubbele distillatie - een methode waarbij de verschillende alcoholen in de wijn zorgvuldig worden gescheiden en verfijnd met behulp van een kleine alembe die boven een direct houtvuur wordt verhit - blijft een bepalend kenmerk van Cognac Begaud.
De unieke concentratie van aromatische elementen wordt nog versterkt door de kwaliteit van de vaten en een lang rijpingsproces onder toezicht van een bekwame keldermeester.
Vandaag de dag houdt Cognac Begaud vast aan traditionele ambachtelijke methoden die door de generaties heen zijn gehandhaafd. De druiven worden nog steeds met de hand geplukt en het productieproces, inclusief distillatie, afvullen en etiketteren, wordt uitgevoerd met nauwgezette aandacht voor detail.
Het merk hanteert een direct-to-consumer verkoopmodel via ambachtelijke markten, stands en bezoeken aan het landgoed, aangevuld met een online aankoopoptie. Deze aanpak behoudt de persoonlijke benadering en het erfgoed van het cognacmaakproces.
Naast de befaamde cognacs heeft het merk onlangs zijn aanbod uitgebreid met een selecte reeks wijnen, die de blijvende kwaliteit en traditie van de wijnproductie van de familie weerspiegelen.
Cognac Begaud produceert een reeks cognacs, van een jonge vijf jaar oude expressie tot gedistingeerde jaargangen van 40 jaar en ouder. De Special Tonic Bernard Begaud Cognac vertegenwoordigt de jongste toevoeging aan het portfolio.
Tot de paradepaardjes behoren de Bernard Begaud Prince Noir Cognac en de Bernard Begaud Instant Rare Cognac, die elk een voorbeeld zijn van de toewijding van het merk aan traditionele distillatiemethoden en een rijk familie-erfgoed.
Andere aanbiedingen zijn een verscheidenheid aan cognac likeuren, Pineau des Charentes, een assortiment van witte, rode en rosé wijnen, evenals op de boerderij geproduceerde 'jus de raisin'
Bezoekers zijn van harte welkom om het landgoed van Bernard Begaud Cognac te verkennen. Maar omdat specifieke openingstijden niet online staan, is het raadzaam om het contactformulier op de website te gebruiken om te informeren naar de beschikbare openingsdagen en -uren voordat u een bezoek plant.
